رسانه ها هیچ آمادگی برای مقابله با بحران ندارند

[ad_1]

-رسانه-ها-هیچ-آمادگی-برای-مقابله-با-بحران-ندارند

در چهارمین کنفرانس جامع بین المللی مدیرت بحران و HSE عنوان شد:

رسانه ها هیچ آمادگی برای مقابله با بحران ندارند

سیناپرس: چهارمین کنفرانس جامع و بین المللی مدیریت بحران، با رویکرد ایمنی و تاب آوری شهری، دوشنبه 19 تیرماه در سالن علامه امینی دانشگاه تهران،برگزار شد.

در قالب چهارمین کنفرانس جامع مدیریت بحران و HSE پنج پنل «آموزش‌های عمومی و همگانی، جلب مشارکت‌های مردمی و تأثیرات آن یا روش‌های جلب مشارکت مردمی برای آموزش‌های عمومی با معرفی رویداد موفق در این حوزه»،«بازسازی پس از سانحه؛ بازسازی سکونتگاه‌های انسانی و اسکان موقت»،«بررسی راهکارهای ارتقا تاب‌آوری شهرها در برابر سوانح»،«نشست درس آموخته‌های حادثه پلاسکو، با نگاهی به آتش‌سوزی در برج گرانفل لندن»و « آسیب‌شناسی عملکرد رسانه‌ها در مدیریت بحران» برگزار شدند .سخنرانان این پنل ها در قالب یک نشست علمی به بحث و گفتگو پرداختند.

 دکتر پروانه پیشنمازی،مدرس دانشگاه آزاد،پژوهشگر پژوهشکده مدیریت بحران و پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله،ریاست پنل« آسیب‌شناسی عملکرد رسانه‌ها در مدیریت بحران»را بر عهده داشت.

وی در گفتگو با خبرنگار سیناپرس درباره توانایی و نقش رسانه ها در تامین نیاز مخاطبان در سه سطح قبل از بحران(نیاز به آگاهی)،حین بحران(نیازبه اطلاعات) وبعد از بحران(نیاز به پیگیری) گفت: با توجه به وظایف رسانه ها، رویکردی که در حال حاضر رسانه های ما در پیش گرفتند،رویکرد واکنشی است. یعنی رسانه ها هیچگونه آمادگی و برنامه ریزی از قبل تعیین شده برای مقابله با بحران، ندارند.

رئیس پنل « آسیب‌شناسی عملکرد رسانه‌ها در مدیریت بحران»افزود: در فاز قبل از بحران رسانه ها نتوانسته اند آنطور که باید به وظایف ذاتی خود بپردازند.در زمان بحران که وظیفه اصلی آنها اطلاع رسانی است، تقریبا عملکرد رسانه ها مطلوب است. در فاز بعد از بحران نیز،می توان گفت رسانه ها عملکرد لحظه ای دارند، یعنی تنها در زمان پیک یا اوج حادثه به خوبی پیگیری می کنند ودر زمان بعد از بحران که زمان پیگیری مطالبات و دادن اطلاعات به مخاطب است،متاسفانه نقش رسانه ها کمرنگ می شود.

پیشنمازی برای روشن شدن موضوع به حادثه پلاسکو اشاره کرد و تاکید کرد: دقیقا مثل همان چیزی که در حادثه پلاسکو اتفاق افتاد. در زمان حادثه همه رسانه ها برای تهیه اخبار از پلاسکو، تلاش فراوان کردند، اما با گذشت زمان کمی از این حادثه با اینکه رسانه ها می دانستند،ساختمان های مشابه پلاسکو زیاد است، متاسفانه در پوشش  وپیگیری خبر سعی و تلاشی نکردند.

وی در پاسخ به این سوال که باوجود اینکه ایران، جزء 10 کشور بلاخیز جهان است و رسانه ها هم امروزه به جزء جداناپذیر مدیریت بحران تبدیل شده اند،چه اقداماتی در راستای بهبود عملکرد رسانه های کشور در مواقع بحران صورت گرفته گفت: به شکل غیر رسمی، می توان اطلاع رسانی از طریق شبکه های مجازی را نقطه قوت رسانه ها دانست، به ویژه در این حوادث اخیر مثل پلاسکو که اولین اخبار از شبکه های مجازی منتشر شد تا رسانه های رسمی. اما در مورد برنامه ریزی خود رسانه ها، تا جایی که در حوزه اطلاعات من است، باید بگویم که متاسفانه اقدامات خاصی صورت نگرفته است.رویکرد رسانه های ما رویداد مدار است.

پیشنمازی درباره اینکه در میان رسانه های جمعی در مواقع بحران، کدام یک نقش مؤثرتری دارد و مردم به کدامیک از آنها اطمینان و وابستگی بیشتری دارند، گفت: با توجه به این که بحران های مختلف از هر نظر با هم متفاوتند و هر کدام دامنه و گستردگی خاص خودشان را دارند، نمی توان به سادگی گفت کدامیک مناسب تر است.در حال حاضر رسانه ملی در میان مردم محبوبیت بیشتری دارد و مردم صحت اخبار را از طریق رسانه ملی کشور، دنبال می کنند.

رئیس پنل در خصوص این موضوع که با توجه به تعدد بحران ها در ایران آیا بهتر است که ما در حوزه بحران،خبرنگار متخصص تربیت کنیم، پاسخ داد: درحال حاضر در همه جای دنیا، روزنامه نگاری وفعالیت های خبری کاملا تخصصی شده است. یعنی ما خبرنگار اقتصادی داریم، خبرنگار سیاسی داریم و همچنین خبرنگار بحران که حوزه فعالیت وی بحران وحادثه است.با توجه به این که کشور ایران حادثه خیز است، باید به این مقوله یعنی تربیت خبرنگار متخصص، توجه زیادی شود.

وی افزود: با توجه به این که خود من مدت زیادی خبرنگار بوده ام، می توانم بگویم این اتفاق یعنی آموزش خبرنگار متخصص در حوزه بحران هرگز صورت نگرفته و افراد هم بیشتر به خاطر علاقه شخصی شان در این حوزه فعالیت می کنند. بهتراست به این حوزه توجه فراوان شود.

پیشنمازی در پایان نقش کنفرانس را در بهبود عملکرد رسانه در امر مدیریت بحران این گونه ارزیابی کرد: برای بالفعل کردن یک موضوع بالقوه ابتدا باید نیاز جامعه را درراستای آن برانگیخت. یعنی جامعه نبود آن را احساس کند. در مورد رسانه و آموزش روزنامه نگاری بحران، تا پیش از این خود اصحاب رسانه نیز احساس نیاز نمی کردند اما امروزه نبود این موضوع و نیاز به آموزش مدیریت بحران بهتر از قبل در جامعه به چشم می خورد. وامروزه این تقاضا برای آموزش مدیریت بحران از سوی رسانه مطرح می شود و به همین دلیل است که این موضوع باید ابعاد گسترده تری در قالب کنفرانس های این چنینی پیدا کند، به نظر من برگزاری این کنفرانس ها و تداوم آنها به بهبود نقش رسانه ها در حوزه بحران می تواند کمک بسیاری بکند.

 

گفتگو : هانیه محبی زاده

[ad_2]

لینک منبع

این کبد مهندسی شده رشد می کند

[ad_1]

این-کبد-مهندسی-شده-رشد-می-کند

خبر خوب برای میلیونها بیمار

این کبد مهندسی شده رشد می کند

سیناپرس: دانشمندان در اقدامی بی سابقه بافت کبدی مهندسی شده ای تولید کرده اند که پس از پیوند زدن، رشد می کند.

بسیاری از بیماریها نظیر سیروز و هپاتیت به از کار افتاده کبد منجر می شوند. تنها در آمریکا بیش از 17 هزار نفر که از این بیماریها رنج می برند اکنون در صف انتظار پیوند کبد قرار دارند اما نکته مهم اینجاست که این انتظار طولانی است زیرا کبدهای بسیار اندکی برای پیوند موجود است.

اکنون دانشمندان دانشگاههای ام آی تی، راکفلر و بوستون آمریکا دست به کار شده و برای حل این مشکل راهی نوین ارایه کرده اند. آنها شیوه ای را توسعه داده اند که در آن بافت کبد مهندسی شده تولید می شود آن هم به واسطه سازماندهی زیرواحدهایی که حاوی سه نوع سلول متصل به نوعی داربست بافت زیست تجزیه پذیر است.

دانشمندان این فناوری را بر روش موشهای آزمایشگاهی بررسی کرده و متوجه شدند پس از پیوند زدن بافت مورد نظر به این حیوانات که کبدشان آسیب دیده، ریزساختارهای مورد نظر تا 50 برابر افزایش یافته و در نهایت به مرحله ای می رسند که می توانند عملکرد یک بافت طبیعی کبد را ارایه کنند.

سانگیتا باتیا از دانشگاه ام آی تی می گوید: در حال حاضر کبد زیادی برای پیوند زدن وجود ندارد و هدف ما این است که روزی این فناوری برای افزایش شمار پیوندها به کار گرفته شود.

این کبدهای مهندسی شده جان میلیونها بیمار نیازمندی را که از بیماریهای مزمن کبدی رنج می برند نجات می دهد.

مترجم : مهدی پیرگزی

منبع : mit

[ad_2]

لینک منبع

فسیل های واقعی، الهام بخش افسانه ها

[ad_1]

فسیل-های-واقعی،-الهام-بخش-افسانه-ها

نتایح مطالعه محققان ایتالیایی نشان داد:

فسیل های واقعی، الهام بخش افسانه ها

سیناپرس: تا قرن هفدهم میلادی، بسیاری از مردم تصور می کردند که استخوان های غول پیکر متعلق به انسان (یا موجودات افسانه ای) هستند.

برخی از سالن های موزه تاریخ طبیعی امروزه به محلی برای نمایش (استخوان های) دایناسورهای غول پیکر و ماموت های عظیم الجثه تبدیل شده اند. دانشمندان در تحقیقات اخیر خود در سراسر جهان بویژه در اروپا، نمونه هایی از استخوان های غول پیکر را که در کلیساها نگه داری می شدند، کشف کردند.

فسیل ها و افسانه ها

تا قرن هفدهم میلادی، بسیاری از مردم تصور می کردند که استخوان های غول پیکر متعلق به انسان (یا موجودات افسانه ای) هستند؛ به عنوان مثال، جمجمه های فیل با بقایای سیکلوپس (cyclops) – موجودات افسانه ای با یک چشم – یا استخوان های شمشیرماهی با زبان اژدها اشتباه گرفته شده بودند.

مارکو رومانو، محقق پسادکتری در موزه تاریخ طبیعی برلین به همراه مارکو آوانزینی، محقق موزه علوم در ترنتو (ایتالیا)، نوشته های باستانی مختلف درخصوص ارتباط این استخوان های غول پیکر با موجودات افسانه ای را مورد بررسی قرار دادند.

پدربزرگ رومانو در کودکی، داستان هایی در مورد پیدا کردن استخوان های مربوط به سیکلوپس در غارهای جزیره ساردینیا (ایتالیا) برای او تعریف کرده بود؛ این داستان ها نشأت گرفته از تاریخ بودند. چوپانان جزایر سیسیل و ساردینیا، استخوان های غول پیکری را با یک چشم باز پیدا کرده بودند (که شباهت زیادی به موجود افسانه ای سیکلوپس داشت).

سال 1688، دانشمندی به جیووانی جیوستینو چیامپینی در تحقیقات خود نشان داد که این جمجمه های غول پیکر مربوط به گونه های منقرض شده فیل کوتوله (dwarf-elephant) بوده و هیچ ارتباطی با غول های تک چشم (افسانه ای) سیکلوپس ندارند.

رومانو و آوانزینی در بررسی متون باستانی، نمونه های دیگری از اشتباه گرفتن استخوان های غول پیکر با موجودات افسانه ای پیدا کردند. به عنوان مثال، هرودت، مورخ یونان باستان در نوشته های خود، از یافتن استخوان های موجودات افسانه ای با نام های پالاس (Pallas) و اورستس (Orestes) در رم وAcadia  خبر داده بود.

(استخوان های ماموت کشف شده در کلیسایی در وین – تصویر: Historical Biology)

بسیاری از استخوان های غیرمعمول، سر از کلیساها درآوردند که از آن جمله می توان به استخوان هایی که در کلیسای Crociferi در ونیز یا دندان های غول پیکری که در کلیسای Vercelli (ایتالیا) نگه داری می شدند، اشاره کرد. اما امروزه اغلب این فسیل ها در دانشگاه وین نگه داری می شوند.

بررسی های محققان درخصوص شکل گیری داستان های مختلف در مورد این فسیل ها نشان می دهد که مثلا در مورد سیکلوپس، نخست، فسیل های غول پیکر کشف شدند و سپس افسانه ها شکل گرفتند.

اما در موارد دیگر، مردم تصوراتی از موجودات عجیب و غریب در ذهن داشتند و سپس با الهام از نمونه های واقعی – افرادی که بدلیل نقص ژنتیکی، ظاهری عجیب پیدا کرده بودند – داستان های افسانه ای شکل گرفتند.

نتایج این مطالعه در مجله Historical Biology منتشر شد.

 

 

مترجم: معصومه سوهانی

منبع: livescience

[ad_2]

لینک منبع

اگر زمین 50 درصد بزرگ تر بود

[ad_1]

اگر-زمین-50-درصد-بزرگ-تر-بود

بررسی طبعات زندگی روی یک زمین بزرگتر

اگر زمین 50 درصد بزرگ تر بود

سیناپرس: بر اساس نظریه یکی از فضانوردان ناسا در صورتی که زمین پنجاه درصد بزرگ تر از حالت فعلی خود بود، امکان طراحی و ساخت سکوهای پرتاب راکت های فضاپیما وجود نداشته و بشر توانائی خروج از مدار زمین و گریز از نیروی جاذبه را نداشت.

بسیاری از مردم معتقدند پیشرفت بزرگ علمی بشریت از نخستین قدم کوچک نیل آرمسترانگ بر روی سطح ماه آغاز شده، در حالی که دونالد پتیت (Donald Pettit)، فضانورد ناسا و مهندس و  شیمیدان آمریکایی مخالف این قضیه است. به نظر او، در حقیقت این پیشرفت بزرگ علمی نزدیک به خانه ما یعنی کره زمین اتفاق افتاده است. او در سال 2012 میلادی در رابطه با پیشرفت بزرگ علم  بشریت می گوید: «این پیشرفت بزرگ علمی بشریت برابر با رخداد نخستین قدم روی ماه نیست بلکه در رسیدن به مدار زمین است.»

در صورتی که فرض کنیم شعاع زمین از شرایط فعلی 50 درصد بزرگتر بوده و با محاسبه سرعت مورد نیاز برای خروج راکت از جاذبه زمین، اگر شعاع کره زمین 9 هزار و 680 کیلومتر باشد، (شعاع کره زمین 6 هزار و 670 کیلومتر است) امکان استفاده از راکت های فعلی برای خروج از مدار زمین وجود نداشته و انجام این ماموریت بسیار خطرناک محسوب می شد.

برای تحقق بخشیدن به نخستین قدم روی ماه که در حدود 400 هزار کیلومتر دور از زمین قرار گرفته، نیازمند نصف مجموع انرژی لازم برای رفتن به سطح مریخ بوده است. برای رسیدن به مقاصد بین زمین و ماه تنها مساله رسیدن به مدار زمین است. هزینه برداشت این نخستین گام، مقتضی به میزان گرانش زمین است و فیزیک در این رابطه می گوید که پرداخت یک پنی کمتر از هزینه کامل باعث می شود تا زمین فضاپیمای خود را از دست بدهد. این موضوع به این معنی است که در انجام ماموریت های فضائی رعایت تمامی جوانب و در نظر داشتن کوچکترین جزئیات دارای اهمیت بوده و چشم پوشی از تنها یک بخش بسیار جزئی از این برنامه نیز منجر به شکست پروژه خواهد شد.

اصلی ترین بحث در پرتاب راکت های فضا پیما، غلبه بر نیروی جاذبه محسوب می شود و در این میان موضوع  از بین رفتن اثر گرانش زمین به این معناست که برای به حرکت درآوردن موشک و فرستادن آن به فضا باید سوختی برابر با هشتاد تا نود درصد از جرم موشک های فعلی به کار گرفته شود. 

بر اساس گفته های دونالد پتیت، این مساله بدان معناست که نشستن در بالای یک موشک، بسیار خطرناک تر از قرار گرفتن در کنار یک بطری بنزین در حال انفجار است. علاوه بر آن، مساله فوق به این معناست که فضاهای زیادی برای انجام آزمایش های علمی و فضانوردی وجود ندارد. با وجود این موانع و اشکالات، ما باید خودمان را خوش شانس فرض کنیم که موفق به طراحی ، توسعه و اجرای موفقیت آمیز ماموریت های فضائی شده ایم.  پتیت در این رابطه می گوید: « اگر شعاع سیاره ما بزرگ تر از حالت فعلی بود، امکان طراحی و ساخت سکوهای پرتاب راکت های فضاپیما وجود نداشت.»

نسیلوکوفسکی (Tsiolkovsky) دانشمند فیزیکدان مشهور روسیه نیز با استفاده از فرمول مشهور خود که با نام معادله موشک شناخته می شود محاسبه کرد که در ساخت یک راکت فضاپیما 96 درصد سوخت و نیروی محرکه اهمیت داشته و 4 درصد نیز طراحی موشک نقش دارد. امروزه با توجه به محدودیت های عملیاتی برای محاسبه پرتاب موشک از سوخت ترکیبی هیدروژن و اکسیژن استفاده می شود که دارای انرژی و قدرت بسیار زیادی است و اصلی ترین سوخت راکت های فضایی محسوب می شود. در صورتی که فرض کنیم شعاع زمین از شرایط فعلی 50 درصد بزرگتر بوده و با محاسبه سرعت مورد نیاز برای خروج راکت از جاذبه زمین، اگر شعاع کره زمین 9 هزار و 680 کیلومتر باشد، (شعاع کره زمین 6 هزار و 670 کیلومتر است) امکان استفاده از راکت های فعلی برای خروج از مدار زمین وجود نداشته و انجام این ماموریت بسیار خطرناک محسوب می شد. به این ترتیب به هیچ وجه امکان استفاده از راکت های فضاپیما در زمین حتی برای امور حمل و نقل و …. نیز وجود نداشت.

فاطمه کردی

منبع: livescience

 

[ad_2]

لینک منبع

نقشه پراکندگی بداخلاقی های پژوهشی

[ad_1]

نقشه-پراکندگی-بداخلاقی-های-پژوهشی

نگاهی به کشورهای دارای بیشترین سرقت های علمی

نقشه پراکندگی بداخلاقی های پژوهشی

سیناپرس: امروزه بحث رشد علمی در بسیاری از کشورهای جهان با آمار مقالات علمی منتشر شده محاسبه شده و این موضوع سبب تاکید بر کمیت به جای کیفیت پژوهش های علمی می شود. در این یادداشت به بررسی نقشه پراکندگی جغرافیایی بداخلاقی های پژوهشی می پردازیم.

بررسی نقشه پراکندگی جغرافیائی بداخلاقی های حوزه علم و پژوهش نشان می دهد که کشورهای دارای رشد سریع تالیفات و نشر مطالب علمی، بالاترین میزان بداخلاقی های این حوزه را نیز به خود اختصاص داده اند. این کشورها برای اجتناب از اختلاط پژوهش های صحیح علمی و مواردی که شامل این حوزه نمی شوند، باید سریعا متعهد به اجرای قوانین یکپارچگی تحقیق در بین جوامع دانشگاهی خود شده و نشریات علمی و دانشگاهی خود را ملزم کنند تا پیشرفت تحقیقات جدید در زمینه علوم را گزارش دهند.

مطالعات انجام شده نشان دادند که کشور چین با فاصله بسیار زیادی در صدر فهرست بداخلاقی های پژوهشی قرار داشته و کشورهایی مانند هندوستان و ایران نیز در ادامه این فهرست قرار دارند. در این یادداشت فهرستی از رتبه بندی  180  کشور از نظر بد اخلاقی های پژوهشی و یک نقشه سه بعدی از تخلفات علمی مطابق روش  عطائی آشتیانی (2017) ارائه شده است.

 از سوی دیگر محققین و پژوهشگران نیز باید فعالیت های علمی جدید خود را با بیان و روش هایی علمی منتشر کرده و اطلاع رسانی کنند. امروزه نشریات و مجلات علمی با رشدی سریع در جهان مواجه هستند و در این میان نگرانی هایی در سطح بین الملل در رابطه با انواع گوناگون فعالیت های علمی غیر اخلاقی، سو رفتار در تحقیقات و بداخلاقی های علمی در جامعه علمی بین الملل وجود دارد.  (e.g., Hvistendahl 2013; Ataie- Ashtiani 2016; Stone 2016)

نقشه جهانی سرقت های علمی و ادبی بر اساس نسخه های فنی، در فاصله سال های 1991 تا 2012 در arXiv به ثبت رسیده و در آن آمار و ارقام مرتبط با این حوزه معرفی شده اند که در آن نویسندگان از مقالاتی که پیش از این منتشر شده است استفاده غیر قانونی کرده و بخش هایی از آن را رونوشت کرده اند. (Bohannon 2014)

 

 

رتبه بر اساس تعداد مقالات

رتبه بر اساس بداخلاقی های علمی

نسبت اشتباهات

تعداد مقالات رد شده

تعداد مقالات منتشر شده از سال 2011 تا امروز

نام کشور

2

1

1.588E-03

4353

2,741,274

چین

35

2

3.181E-04

50

157,198

مالزی

29

3

2.558E-04

31

121,193

مکزیک

17

4

1.822E-04

46

252,497

تایوان

46

5

1.402E-04

10

71,350

پاکستان

22

6

1.400E-04

38

271,403

ایران

44

7

8.173E-05

8

97,886

عربستان

31

8

7.997E-05

8

100,036

هنگ کنگ

12

9

6.879E-05

32

465,211

کره جنوبی

42

10

6.499E-05

6

92,328

مصر

9

11

5.215E-05

39

747,844

هندوستان

32

12

5.124E-05

6

117,089

سنگاپور

43

13

5.120E-05

4

78,124

تایلند

11

14

3.586E-05

19

529,779

استرالیا

14

15

3.495E-05

12

343,352

هلند

41

16

3.437E-05

3

87,280

رومانی

5

17

3.430E-05

27

787,157

ژاپن

7

18

3.297E-05

20

606,562

کانادا

8

19

2.883E-05

18

624,340

ایتالیا

27

20

2.625E-05

3

114,300

یونان

3

21

2.619E-05

30

1,145,434

بریتانیا

38

22

2.502E-05

2

79,950

ایرلند

4

23

2.473E-05

25

1,010,967

آلمان

28

24

2.303E-05

3

130,262

جمهوری چک

1

25

2.270E-05

88

3,876,791

آمریکا

33

26

2.232E-05

3

134,433

پرتقال

24

27

2.102E-05

3

142,689

اتریش

19

28

2.100E-05

5

238,095

لهستان

21

29

2.079E-05

4

192,437

بلژیک

20

30

2.032E-05

5

246,018

ترکیه

18

31

1.760E-05

4

227,239

سوئد

6

32

1.404E-05

10

712,371

فرانسه

37

33

1.292E-05

1

77,402

آرژانتین

13

34

1.174E-05

4

340,791

روسیه

36

35

1.137E-05

1

87,919

نیوزلند

10

36

9.495E-06

5

526,613

اسپانیا

34

37

9.016E-06

1

110,908

آفریقای جنوبی

30

38

8.363E-06

1

119,574

نروژ

15

39

7.612E-06

3

394,107

برزیل

16

40

0.000E 00

0

258,541

سوئیس

23

40

0.000E 00

0

119,452

اسرائیل

25

40

0.000E 00

0

147,828

دانمارک

26

40

0.000E 00

0

115,287

فنلاند

39

40

0.000E 00

0

63,662

مجارستان

40

40

0.000E 00

0

59,555

اوکراین

45

40

0.000E 00

0

62,837

شیلی

جدول شماره 1: کشورهایی با بیش از 50 هزار مقاله علمی در فاصله سال های 2011 تا 15 مارچ 2017

 

در مطالعات انجام شده توسط بوهانون، 57 کشور با حداقل 100 مقاله مورد بررسی قرار گرفته اند.  در این پژوهش رتبه بندی کشورها از نظر بداخلاقی های پژوهشی بر اساس تعداد مقالات رد شده از 25 کشور برتر از نظر تعداد انتشار مقالات در فاصله سال های 1996 تا 2014 میلادی و بر اساس اطلاعات پایگاه داده های اوسکوپوس (Scopus) ارائه شده است.

این مطالعات نشان دادند که کشور چین با فاصله بسیار زیادی در صدر فهرست بداخلاقی های پژوهشی قرار داشته و کشورهایی مانند هندوستان و ایران نیز در ادامه این فهرست قرار دارند. در این یادداشت فهرستی از رتبه بندی  180 کشور از نظر بد اخلاقی های پژوهشی و یک نقشه سه بعدی از تخلفات علمی مطابق روش  عطائی آشتیانی (2017) ارائه شده است. بر این اساس مشاهده می شود که مقالات علمی رد شده به صورت تنگاتنگی با بداخلاقی های پژوهشی در ارتباط هستند (Fang et al. 2012).

اطلاعات ارائه شده شامل مجموع کل مقالات و اسناد و آمار مقالات رد شده در بازه زمانی سال های 2011 میلادی تا زمان حاضر (15 مارچ 2017) بوده و بر اساس توزیع جغرافیائی بداخلاقی های علمی و پژوهشی تهیه شده است. در مجموع این مطالعات، بیش از 19 میلیون و 967 هزار و 965 مقاله و گزارش علمی بررسی شده اند که از آن میان 4 هزار و 960 مقاله رد شده اند.

در این مطالعات نسبت سو رفتار آکادمیک بر اساس تعداد اسناد رد شده به تعداد کل مقالات برای هر کشور محاسبه شده  و نتایج به دست آمده  در نقشه سه بعدی که در ویدئوی ذیل مشاهده می شود، ارائه شده است.

در اطلاعات ارائه شده در جدول فوق نیز تنها شرایط 46 کشور با بیش از 50 هزار مقاله و سند علمی پایگاه داده ها به منظور جلوگیری از تحریف ارائه شده اند. (برای نمونه در میانمار تنها 1090 سند علمی ارائه شده است که 2 مورد از آن ها رد شده اند و به همین دلیل این آمار در بین تمام 180 کشور مطالعه شده در صدر قرار دارد.)

کشورهای چین، مالزی، مکزیک، تایوان، پاکستان، ایران، عربستان، هنگ کنگ، کره جنوبی و مصر در صدر فهرست 46 کشورهای قرار دارند که بیشترین بداخلاقی پژوهشی علمی را داشته است. تقریبا تمامی این کشورها در گروه کشورهای در حال توسعه محسوب شده و بر آموزش عالی و تحقیقات دانشگاهی به منظور دستیابی به توسعه علمی تاکید دارند.

چین با دارا بودن 4 هزار و 353 مقاله رد شده از مجموع 2 میلیون و 741 هزار و 274 مقاله و سند علمی، در صدر کشورهای است که به نقض یکپارچگی علمی و اصول پژوهشی متهم می شود.

 در صورتی که میزان بداخلاقی های علمی پژوهشی کشورهای مختلف را با نمونه ای مانند برزیل مقایسه کنیم، نسبت ده کشور موجود در صدر این فهرست، 209، 42، 34، 24، 18،18،11،11، 9 و 9 برابر بیشتر از برزیل است که این موضوع نشان می دهد که میزان تخل=فات علمی و بداخلاقی های علمی پژوهشی چین بسیار بیشتر از سایر ملل است.

این بررسی جغرافیائی مقالات رد شده با تایید نظریه عطائی آشتیانی (2017) نشان می دهد که کشورهای دارای بالاترین رشد انتشار مقالات علمی، بیشترین میزان بداخلاقی های پژوهشی – علمی و سرقت های این حوزه را نیز به خود اختصاص داده اند.

در این کشورها انتشار مقالات علمی به عنوان یکی از شاخصه های توسعه علم محسوب می شود و به همین دلیل پزوهشگران در فشار زیادی قرار دارند که مقالات جدیدی منتشر شکنند. از این فشار در اصطلاح تخصصی با عنوان publish or perish به معنی منتشر کن یا  نابود شو ، یاد می شود. (Qiu 2010). در نتیجه می توان اعلام کرد که  این کشورها نیاز به ترویج یکپارچگی تحقیق در میان جوامع دانشگاهی داشته و باید بر تغییر باور  تا کید بر کمیت به  جای کیفیت انتشارات مقالات علمی اهتمام ورزند.

 

نوشته: بهزاد عطائی آشتیانی

ترجمه: احسان محمدحسینی

[ad_2]

لینک منبع

پلان؛ نظریه جدید دانشمندان در مورد پدیده «زمین گوی برفی» [تماشا کنید]

[ad_1]

یافته های زمین شناسی نشان می دهند که در گذشته ای دور، یعنی حدود 650 الی 700 میلیون سال قبل، سرتاسر زمین منجمد شده. برخی شواهد حکایت از آن دارند که در این دوران، ضخامت یخ در سطح زمین به 1 تا 2 کیلومتر می رسیده است. این نوع یخبندان های سراسری را معمولاً «زمین گوی برفی» می نامند.

شاید تصور کنید تغییری در این ابعاد گسترده در وضعیت اقلیمی کره زمین به صدها سال زمان نیاز داشته باشد، اما محققین دانشگاه هاروارد به تازگی نظریه جدیدی را ارائه کرده اند که نشان می دهد زمین حتی در زمان های بسیار کوتاه تر هم می تواند به گلوله برفی تبدیل شود، و چه بسا در آینده نزدیک هم دوباره شاهد آن باشیم. با پلان این هفته همراه باشید.

[ad_2]

لینک منبع

درمان سوزاک با واکسن مننژیت

[ad_1]

درمان-سوزاک-با-واکسن-مننژیت

امید به درمان سوزاک مقاوم به انتی بیوتیک

درمان سوزاک با واکسن مننژیت

سیناپرس: در پی ثبت نمونه های متعددی از ابتلا به بیماری سوزاک مقاوم در برابر آنتی بیوتیک، پژوهشگران دریافتند استفاده از واکسن مننژیت می تواند به میزان 31 درصد خطر ابتلا به سوزاک را کاهش دهد. این موضوع سبب امیدوار شدن پژوهشگران برای ساخت واکسنی موثر شده است.

با توجه به همه گیر شدن نوعی خاص از بیماری آمیزشی سوزاک در کشورهای مختلف جهان که نسبت به انواع درمان های آنتی بیوتیکی مقاومت نشان می دهد، پژوهشگران خطر شیوع آن را جدی اعلام کرده و خواستار تلاش برای یافتن راه درمان موثری شده اند.

چند روز پیش سازمان بهداشت جهانی با انتشار بیانیه ای نسبت به شیوع جهانی عفونت باکتریائی سوزاک مقاوم به آنتی بیوتیک اخطار داده بود. این ابر باکتری را می توان از جمله بدترین نمونه های ثبت شده دانست که شواهد نشان می دهد پتانسیل محدودی برای درمان این بیماری آمیزشی (STI) وجود دارد.

پژوهشگران با بهره گیری از واکسن مننژیت توانسته اند خطر ابتلا به سوزاک را کاهش دهند. بر این اساس واکسن موسوم به (MeNZB) علاوه بر تاثیر مناسب در عدم ابتلا به مننژیت،  به میزان 31 درصد نیز خطر ابتلا به این بیماری آمیزشی را کاهش می دهد.

 در پی ثبت موارد متعدد ابتلا به نوعی بیماری سوزاک در کشورهای فرانسه، ژاپن و اسپانیا که عامل Neisseria gonorrhoeae در همه بیماران مشاهده شده است مشخص شد باکتری فوق در تمامی موارد ثبت شده نسبت به انواع درمان های آنتی بیوتیکی مقاومت نشان داده است.

سوزاک یکی از شایع ترین بیماری های مقاربتی محسوب می شود که از طریق آمیزش جنسی منتقل شده و به دلیل عدم بروز نشانه ها و شواهد، بسیاری از افراد مبتلا، از اینکه به این باکتری آلوده شده اند خبر نداشته و به زندگی عادی خود ادامه می دهند.

ظهور این نوع از سوزاک مقاوم به انتی بیوتیک بسیار خطرناک محسوب می شود زیرا از دهه 1930 میلادی به بعد بیماری های گروه خانواده باکتری های STIs از جمله سیفلیس؛ سوزاک و کلامیدیا با تجویز یک دوره ساده انتی بیوتیکی درمان می شدند.

تنها چند روز پس از انتشار بیانیه نگران کننده سازمان بهداشت جهانی در این رابطه، مقامات این سازمان خبر از ساخت واکسنی دادند که قادر به توقف و کنترل این بیماری است. یکی از مشکلات بیماری فوق این است که ممکن است یک فرد در طول زندگی خود بارها به این عارضه مبتلا شود و بدن هیچ عامل دفاعی موثری در برابر آن نمی سازد.

در این مطالعات تیمی از پژوهشگران نیوزلندی با بهره گیری از واکسن مننژیت توانسته اند خطر ابتلا به سوزاک را کاهش دهند. بر این اساس واکسن موسوم به (MeNZB) علاوه بر تاثیر مناسب در عدم ابتلا به مننژیت،  به میزان 31 درصد نیز خطر ابتلا به این بیماری آمیزشی را کاهش می دهد.

در مطالعات انجام شده و طی بازه زمانی سال های 2004 تا 2006 میلادی حدود 1 میلیون نفر در کشور نیوزلند این واکسن را دریافت کردند. مطالعات بعدی نشان می داد که خطر ابتلا به سوزاک در افراد فوق حدود 31 درصد کاهش پیدا می کند. باکتری عامل بیماری سوزاک که نیسریا گونوریا (Neisseria gonorrhoeae) نام دارد از همان خانواده عامل ایجاد کننده بیماری مننژیت یا نیسریا مننژتیدیس (Neisseria meningitidis) است که ساختار نسبتا مشابهی دارند.

تحقیقات برنامه سازمان بهداشت جهانی نشان می‌دهد که عامل ایجاد کننده بیماری سوزاک در برابر آنتی بیوتیک های مختلف مقاومت نشان داده بود.

کاهش استفاده از تجهیزات بهداشتی در روابط جنسی و همچنین افزایش میزان سفرهای بین المللی از دیگر مواردی محسوب می شوند که موجب گسترش هر چه بیشتر این بیماری شده و پیش بینی می شود حدود 78 میلیون نفردر سراسر جهان در طول سال به این بیماری مبتلا شوند. باکتری عامل ایجاد کننده این بیماری تنها سبب ایجاد عفونت در اندام جنسی نکرده و می تواند در بافت ها و بخش های دیگر بدن از جمله روده نیز مستقر شده و عواقب بسیار ناگواری همچون عقیم شدن و افزایش احتمال ابتلا به اچ آی وی را نیز در پی داشته باشد.

در همین رابطه دکتر تئودورا وی (Teodora Wi) از کارشناسان سازمان بهداشت جهانی اعلام کرد تا کنون سه مورد سوزاک در ژاپن، فرانسه و اسپانیا مشاهده شد که غیر قابل درمان بوده‌اند. وی در این رابطه گفت: «هم اکنون امید ما برای درمان و مبارزه با این بیماری افزایش پیدا کرده است.  ما هنوز راهی طولانی برای ارائه واکسن قطعی مقابله با سوزاک در پیش داریم اما در حال حاضر مدارک و شواهدی وجود دارد که نشان دهنده امکان پذیر بودن هدف فوق بوده ومی تواند ما را در این مسیر یاری کند.»

البته به اعتقاد کارشناسان حتی در صورت تهیه آنتی بیوتیک های قوی و جدید و ارائه روش های درمانی مناسب نیز بهترین روش مواجه شدن با این عارضه، پیشگیری محسوب می شود.

شرح کامل این یافته جدید و نتایج به دست آمده از آن در مجله تخصصی Lancet  منتشر شده و در اختیار پژوهشگران قرار دارد.

احسان محمدحسینی

منبع: bbc

[ad_2]

لینک منبع

چشم علمی تخیلی

[ad_1]

چشم-علمی-تخیلی

محققان موفق به توسعه روشی برای ساخت چشم شدند

چشم علمی تخیلی

سیناپرس: صفحه­ای که از چند مدل بافت چشم و به وسیله سلول­های بنیادین انسانی رشد داده شده است برای بازیابی بینایی در خرگوش­ها با موفقیت به کار گرفته شد.

این موفقیت که در مجله نیچر منتشر شده است، می­گویدکه سلول­های بنیادین پرتوان تحریک شده( سلول­های بنیادینی که از سلول­های بالغ گرفته می­شوندو توانایی تبدیل شدن به هر نوع سلولی را دارند.) را می­توان یک روز برای تولید قرنیه یا بافت عدسی چشم انسان به کار گرفت. همچنین این بافت صفحه­ای را می­توان برای مطالعه چگونگی رشد بافت چشم و بیماری­های مادرزادی چشم به کار گرفت. «مارک دانیل» رئیس تحقیقات قرنیه درمرکزتحقیقات چشم استرالیا در ملبورن که در این تحقیق دخیل نبوده می­گوید:« ظرفیت­های این تکنیک هوش از سر انسان می­برد». او ادامه می­دهد:« این تقریبا شبیه یک چشم حاضر و آماده است». امایک تحقیق غیرمرتبط به تحقیق اول که در نشریه نیچر منتشر شده درباره یک فرآیند جراحی است که به کمک آن سلول­های بنیادین خود بدن انسان را برای تولید یک عدسی کامل و شفاف جدید در کودکان مبتلا به آب مروارید، فعال می­کند. دانیل می­گوید این دو مطالعه بی نظیر هستند، درست شبیه داستان­های علمی و تخیلی.

در مطالعه اول گروه تحقیقاتی به سرپرستی «کوجی نیشیدا» چشم پزشک دانشگاه اوزاکا سلول­های بنیادین پرتوان تحریک شده را کشت داده تا صفحه­ای از چندین نوع سلول چشم تولید کنند. این سلول­ها در مناطق متمایز رشد می­کنند، بنابراین تیم تحقیقاتی قادر خواهد بود هر نوع سلول خالص را به صورت جداگانه از بافت تولید شده استخراج کند که شامل قرنیه، شبکیه وعدسی چشم هستند. تیم تحقیقاتی موفق شدند سلول­ها را از یک منطقه صفحه رشد داده شده مربوط به اپتیلیوم قرنیه جدا کرده و سپس به چشم یک خرگوش با قرنیه معیوب پیوند زدند. مطالعات قبلی هم توانسته بودند بافت قرنیه ویا شبکیه را با استفاده از سلول­های بنیادین پرتوان تحریک شده تولید کنند، اما هیچ کدام نتوانستند چنین انواع مختلفی از سلول­ها را در یک آزمایش تولید کنند. دانیل می­گوید که اگر این سلول­ها از بدن خود شخص تهیه شوند، استفاده از روش صفحه­ای می­تواند یک روز ذخیره لازم برای درمان چشم­های آسیب دیده بدون خطر پس زدن توسط سیستم ایمنی را فراهم کند. اما قبل از انجام دادن چنین درمانی کار­های زیادی باقی مانده است و اگر این درمان رشد کند، قیمتی حدود هزاران دلار خواهد داشت.

علی رنجبران
منبع: Nature

[ad_2]

لینک منبع

داستان زندگی قبل از تولد

[ad_1]

داستان-زندگی-قبل-از-تولد

نگاهی به عکس‌های مشهور لنارت نیلسون از جنین

داستان زندگی قبل از تولد

سیناپرس: مبحث زندگی جنینی و دوران پیش از تولد مساله ای است که مدت ها ذهن و فکر انسان را درگیر کرده بود و لنارت نیلسون عکاس و محقق سوئدی با ثبت تصاویری از جنین در رحم مادر کمک بسیار شایانی در شناسائی این پدیده انجام داده است.

لنارت نیلسون عکاس و محقق سوئدی متولد سال 1922 میلادی بوده که در اواخر ماه ژوئن سال جاری درگذشت. او یک عکاس خبری بود و به دلیل عکاسی در دنیای پزشکی از شهرت بالایی برخوردار است. او معتقد بوده که عکاس خوب، عکاسی است که بتواند عکس هایی ارائه دهد که کمتر کسی دیده و یا اصلا هیچ کس آن ها را ندیده باشد.

آنچه که بیشتر مردم نمی دانند و یا می توان گفت که هرگز نمی دانستند، این است که دستاوردهای نیلسون در بسیاری از عکس برداری های او از جنین ها در واقع عکاسی از جنین های خارج شده توسط جراحی ها بوده است که می تواند انواع دلایل پزشکی داشته باشد.

لازم به ذکر است که او در میان نخستین عکاسان مدرن بسیار شناخته شده و معروف است. مجموعه عکس های او از جنین انسان یکی از بهترین مجموعه عکس های دنیای پزشکی به حساب می آید. او با استفاده از اندوسکوپ این عکس ها رو گرفته است و با انتشار آنها در مجله لایف به شهرت بسیار بالایی دست پیدا کرد.

نیلسون در سال 1969 میلادی عضو انجمن پزشکی سوئد شده و در سال 1976 میلادی موفق به دریافت دکترای افتخاری از موسسه کارولینسکا، دکترای افتخاری از دانشگاه Technische Universität Braunschweig آلمان در سال 2002 میلادی و دکترای افتخاری از دانشگاه لینچپینگ سوئد در سال 2003 میلادی شد. وی علاوه بر آن در سال 1980 میلادی توانست جایزه نوبل ادبیات سوئدی ، اولین جایزه بین المللی بنیاد Hasselblad در عکاسی ، مدال طلای آکادمی سلطنتی مهندسی علوم سوئد در سال 1989 میلادی و مدال طلای فرهنگی – علمی آلیس کوروم دولت سوئد را در سال 2002 میلادی کسب کند.

طی پنج دهه از زمانی که لنارت نیلسون از یک جنین 18 هفته ای عکس گرفت و آن را در 30 آوریل سال 1965 میلادی ظاهر کرده و منتشر ساخت، مبحث زندگی  با ارائه عکس هایی از پیش از تولد وارد دیدگاه جدیدی شد. با این عمل شناخت زندگی پیش از تولد و در دوران جنینی افزایش پیدا کرده و مسائلی مرتبط با شناخت بدن زن در دوران بارداری و تغییرات هفته به هفته جنین، زندگی و حیات انسان به گونه ای دیگر دیده می شد. در این مباحث روش های جلوگیری از بارداری و سقط جنین به دلایل معلولیت های پزشکی در کنار ملاحظات مذهبی، اخلاقی، قانونی و پزشکی بیشتر مطرح شد.

بر اساس اظهارات مسئولان مجله لایف، ده سال پیش نیلسون برای ارائه عکس هایی از دوره جنینی انسان در شکم مادر، اظهار آمادگی کرد و در این رابطه آمده است: « ده سال پیش، یک عکاس سوئدی به نام لنارت نیلسون به ما گفت که قصد دارد تا مراحل ایجاد جنین انسان را در دوره باروری تا پیش از تولد عکس بگیرد. این برای ما غیر ممکن بود که موافقت خود را اعلام کنیم. اما او به سادگی به ما گفت هنگامی که کار را به انجام رساند آن را برایمان می آورد. لنارت به وعده خود عمل کرده و از استکهلم به نیویورک آمده و مقاله ای شگفت انگیز و از نظر علمی منحصر به فرد برایمان آورد که در این مجله به چاپ برسد.»

آنچه که بیشتر مردم نمی دانند و یا می توان گفت که هرگز نمی دانستند، این است که دستاوردهای نیلسون در بسیاری از عکس برداری های او از جنین ها در واقع عکاسی از جنین های خارج شده توسط جراحی ها بوده است که می تواند انواع دلایل پزشکی داشته باشد.

نیلسون لنزهای مخصوص ماکرو لنز و اپتیک های ویژه با ابعاد ویژه ساخته و از ابزار و روش های ویژه برای عکس برداری های درون رحمی از جنین استفاده می کرده است.

قابل توجه است که نیلسون در مصاحبه ای عنوان کرد : «اولین کاری که من برای مجله لایف انجام دادم زمانی بود که داگ هامرشولد Dag Hammarskjöld سوئدی به عنوان دبیرکل سازمان ملل متحد در سال 1953 میلادی انتخاب شد. من به همراه او به نیویورک سفر کردم. در آن زمان نخستین عکس جنینی را که انداخته بودم به همراه داشتم. آنها در مجله لایف گفتند: این باور نکردنی است! من هم همینطور فکر می کردم اما هیچ چیز در مورد رشد جنین انسان در شکم مادر نمی دانستم و مجبور بودم از ابتدا یاد بگیرم. آنها در مجله لایف مشتاق این مبحث بودند و دوازده سال بعد، در سال 1965 میلادی داستان بلندی درباره  تولید مثل انسان را منتشر کردند.»  

فاطمه کردی

منبع:Time

[ad_2]

لینک منبع

هوش مصنوعی کنترل نشده، بزرگترین خطر برای بشر

[ad_1]

هوش-مصنوعی-کنترل-نشده،-بزرگترین-خطر-برای-بشر

ایلان ماسک تأکید کرد:

هوش مصنوعی کنترل نشده، بزرگترین خطر برای بشر

سیناپرس: ایلان ماسک، کارآفرین، مخترع، بنیانگذار و مدیرعامل اسپیس ایکس و تسلا، از فرمانداران ایالت های مختلف آمریکا خواست، مجموعه مقرراتی برای توسعه هوش مصنوعی تنظیم کنند.

مدیرعامل اسپیس ایکس که به عنوان سخنران مدعو در نشست تابستانی انجمن ملی فرمانداران آمریکا سخن می گفت، به موضوعات مهمی از جمله هوش مصنوعی (AI) اشاره کرد.

ایلان ماسک خود با مقوله هوش مصنوعی (AI) بسیار آشناست و بارها در این مورد صحبت کرده است. ماسک هراسی از هوش مصنوعی ندارد، اما آنچه وی را بشدت نگران می کند، نبود کنترل کافی و مقررات مناسب در این حوزه است؛ از این رو، هوش مصنوعی را به طور بالقوه “بزرگترین خطر برای بشریت” می داند.

ماسک گفت: یک راه حل، تنظیم مقررات اولیه است. به طور معمول، زمانی شاهد تنظیم مقررات هستیم که اتفاق بدی روی می دهد و با شدت گرفتن اعتراضات عمومی و پس از گذشت سال ها، یک سازمان تنظیم مقررات، مجموعه مقرراتی را برای صنعت تعیین می کند.

(تصویر: Flickr)

وی افزود: در گذشته، تأخیر در تنظیم مقررات، خطر اساسی برای تمدن بشر ایجاد نمی کرد؛ اما هوش مصنوعی یک خطر اساسی برای تمدن بشری است.

ماسک در پاسخ به سوال تعدادی از فرمانداران درخصوص نحوه تنظیم مقررات برای یک صنعت جدید گفت: گام نخست، درک درست از این صنعت است؛ باید تلاش کرد تا حد امکان، ماهیت مسائل مرتبط (با هر صنعت جدید) را درک کرد.   

این دقیقا همان کاری است که ماسک از طریق شرکت تحقیقاتی غیرانتفاعی خود، OpenAI، درحال انجام آن است.

تنها هدف ماسک از این اقدام، تضمین اخلاقی بودن موضوع هوش مصنوعی نیست؛ بلکه این موضوع هم مطرح است که اگر کارآفرینان سریالی در این حوزه شکست بخورند، آیا طرح های دیگری برای اقدام علیه هوش مصنوعی سرکش در اختیار دارند؟

یک نمونه، پروژه Neuralink است که به انسان این توانایی را می دهد تا از طریق ترکیب فناوری با انسان، بتواند به کار با هوش مصنوعی ادامه دهد.

طرح دیگر، برنامه اسپیس ایکس برای رسیدن به مریخ است؛ درصورت موفقیت این پروژه، نجات بشر از طریق در اختیار داشتن سکونتگاه دوم – در شرایطی که زمین به تسخیر هوش مصنوعی دربیاید – تضمین می شود.

 

مترجم: معصومه سوهانی

منبع: sciencealert

[ad_2]

لینک منبع